Capture

 

Bundan yaklaşık 15 sene önce..Ben henüz lise öğrencisiyim..Bakırköy’deki üniversite hazırlık dershanesinden Küçükçekmece’deki evime banliyö treni ile dönüyorum.Trenden inip eve doğru yürümeye başladığımda birinin beni izlediği hissine kapıldım.Adımlarımı hızlandırdım.İçimdeki panik dalgası ile vücudum inanılmaz bir adrenalin salgılamaya başladı.Her gün geçerken insan dolu olan sokaklar sanki o gün bomboş kalmıştı.Evimin dış kapısına ulaştığımda çantamdan ellerim titreyerek anahtarımı çıkardım ne şanssızdım ki o gün evde annemler yoktu.Ben beni takip eden kişiden kurtulduğumu zannederken kapıyı açmamla birlikte üzerine doğru gelen kişiden kaçamadım.İkimiz birlikte apartman boşluğuna savrulduk.Eliyle ağzımı kapatmaya çalışırken dudağım patladı ama elini ısırmayı başardım.O andan faydalanarak avazım çıktığı kadar bağırmaya başladım.Bana saldıran kişi panikledi ve kaçtı.Üzerimde mini etek filan yoktu,kimseye kaş göz yapmadım,kimseyle göz göze bile gelmedim,saat geç değildi,yanımda erkek filan yoktu,hava aydınlıktı.Tek suçum yalnız ve kadın olmaktı.

Bundan yaklaşık 5 sene önce çalıştığım bankadan fazla mesai çıkışı..Güvenlik yakın duraktan taksi çağırdı.Maslak tan Küçükçekmece’ye saat gece 02:00 de dönüş başladı.Taksi şoförü benim yaşlarıma yakın biriydi.Yol boyunca yaşadığım tedirginlik korkunçtu. Şöför yolu bambaşka yollara girerek uzattı.Dikiz aynasından sürekli bacaklarıma baktığını anladığımdan kabanımla çantamla şekilde şekile girerek oturmaya çalıştım.Cep telefonu şarjım bitmek üzereydi.Gece 2 olmasına rağmen babamı,o dönem sevgilim olan eşimi birkaç defa çaldırdım ama uyuduklarından duymadılar.Sonra şarjım bitti.O yol boyu ettiğim duayı bir ben bilirim.Belki durak taksisi diye birşey yapmayacaktı ama korkusu yetti.Ertesi gün banka güvenliğine durumu anlattım ve plakayı verdim.Sonradan öğrendim ki o şoför başka birinin yerine bakıyormuş.Ucuz atlattım.Tek suçum geç saatlere kadar çalışmak ve kadın olmaktı.

Ben uzun yıllar taksiye tek başıma binemedim.Korktum.Bindiğimde ya plakayı mesaj attım ya da yol boyu telefonda konuştum.Evde yalnız olduğumda ve dışarıdan yemek sipariş ettiğimde evde birileri daha varmış gibi davrandım.Gece yolda yürürken çantama sıkı sıkı sarıldım.Kalabalık sokaklardan geçtim.

Tek dileğim kadına yönelik şiddetin önüne geçmek için Özgecan bir direniş sembolü olsun ,genç bir hayat  boşu boşuna bir hiç uğruna solmamış olsun.

Ezgi

 

Yazar

Yorum Yaz