Home / Genel / Karanlıkta Engelsizkariyer.com Blogger Buluşması

Karanlıkta Engelsizkariyer.com Blogger Buluşması

Capture

“Karanlıkta Diyalog” uzun zamandır merak ettiğim ve deneyimlemek istediğim bir sergiydi.Biraz fırsat bulamamak biraz da “karanlıkta ya uzun kalamaz,fena olursam” düşüncesi ile ziyareti gittikçe öteler hale gelmiştim.Herşey Mehmet Kızıltaş’ın twitter üzerinde  İK Bloggerlarını sıradışı bir deneyime davet etmesi ile başladı.Korkumun üzerine gitmeye karar verdim ve daveti yanıtladım.

Sabah erken saatlerde kahvaltı ile başlayan organizasyon benim için inanılmaz ve eşsiz bir deneyim oldu.Kısaca sizlere bugün deneyimlediklerimden aklımda kalan notları aylaşmak istiyorum.Karanlıgta Diyalog sergisine de ayrıca önümüzdeki günlerde gidip deneyimimi ayrı bir yazı ile paylaşmak gibi bir hedefim var.

Görme engelli biri gördüğünüzde neler hissediyorsunuz ? Ben yoğun bir yardım etmem gerektiği dürtüsü yaşıyorum.Bugün bunun aslında oldukça yanlış olduğunu ve o kişi yardım istemeden yardım etmeye çalışmanın çok hoş olmadığını bugün anladım.Peki ya ben görmüyor olsaydım ? Neler hissederdim ? Neler düşünürdüm ? İşte yaklaşık 2 saat süren çalışmada bu farkındalığı sizlere aktarmaya çalışacağım.

Elimizde bastonlar tek sıra halinde içeri girmeye başladığımızda ve aydınlık azaldıkça ellerimin git gide daha da soğumaya başladığını hissettim.İtiraf ediyorum içeri ilk girdiğim an oldukça endişeli idim.Duvarlara dokuna dokuna ilerlemek,bastığın yeri,bulunduğun odayı görememek tüm algılarınızın sarsılmasına neden oluyor.Rehberimiz Hayati Bey bizi oturmamız gereken yerlere götürürken sandalyeyi çekip oturmanın bile normalde 1 dakika sürecek  iken daha da fazla zaman alması gerçekten çarpıcıydı.

Gruplara ayrılıp yerlerimize oturduğumuzda Karanlıkta Diyalog Genel Müdürü Hakan Elbir dünyada sergi fikrinin nasıl doğduğunu bizlere aktardı.Aslında tüm bunlar bir kişinin bir kibrit çakıp dünyanın bu konuda farkındalığını arttırma isteğinden doğmuş.Oldukça ilham verici..

Bugün blogger arkadaşlarımla birlikte deneyimlediğimiz Karanlıkta Diyalog atölye çalışmalarından iş hayatına yönelik tasarlanan “Business in a Box” iş atölyesinden kısa bir demo idi.Şirketlerde Liderlik,İletişim,Çeşitlilik ya da Takım Çalışması gibi konularda yapılabilen çalışma şirketlerin çalışanlarını “karanlıkta” yeniden tanımasına aracı oluyor.

Capture

Demoda neler yaptığımıza gelince önce bizlere birer parça şekilli ahşap bir obje dağıtıldı.Yapılması gereken sadece kendi objemize dokunup diğer objelere dokunmadan, detayları gruba aktarıp oluşması gereken şekli belirleyerek rehberimize o sırada vermekti.Yazarken kolay gibi geldi ama inanın aslında hiç o kadar kolay olmuyor.Bu çalışmada herkesin söylenenden örneğin “objenin boyutu kaç parmak” ,”çap nereden alınır” ,”en büyük parça hangisi” gibi sorulara kendine göre bir sistematik ile cevap verdiğini farkettik.Sonuçta oluşan şeklimizi aydınlığa çıkıp gördüğümüzde doğru sıra olmadığını ve şeklin istenen şekilden biraz uzak olduğunu görmek bizi şaşırttı çünkü doğru sıralama yaptığımızı düşünmüştük tabi ki karanlıkta.

 

Grubumuzu boya ve yaşa göre sıraladık.Mükemmel kareyi oluşturmaya çalıştık.Bu süreçte farkettiğim gruba gittikçe daha fazla güvenmeye başlamam oldu.Dokunarak kimin kim olduğunu anlamaya çalışmak,sese doğru ilerlemek,bastonu kullanmak normal gelmeye başladı.Duyma,dokunma ve koklama duyularımın daha ileri seviyede çalışmaya başladığını hissettim.

Çalışmanın sonunda birer yorgunluk kahvesi içildi, kekler yenildi.Evet bunları  yine karanlıkta yaptık.Çalışma bitip ışıklar açıldığında ilk şaşkınlık girdiğimiz odanın aslında düşündüğümüzden çok daha küçük olması ile yaşandı.Görme duyusu olmayınca derinlik,zaman,boyut algıları inanılmaz yer değiştiriyor.

 

Bugünden aklımda kalan en önemli noktalardan biri sürekli bağırarak konuşuluyor olması oldu.Aslında hatırlanması gereken görme engelli bir kişinin duyma sorunu olmadığı ve bağırmaya gerek olmayacağı olmalı.Grubumda önceden tanıdığım birkaç kişi vardı ama tanımadıklarım da vardı.Çalışmalarda onlara güvenmeyi,dediklerini dinlemeyi,ne anlatmak istediklerini anlamayı,paylaşmayı öğrendim.

Görme engelli kişiler ile ilgili farkındalıklarıma gelecek olursak..Aslında onların çok güçlü olduğunu düşündüğümü söyleyebilirim.Kesinlikle acıma ya da benzeri davranışlara ihtiyaçları yok.Onların kendi dünyaları var ve rahatlıkla yaşıyorlar.

Öncelikle bugün bizi bir araya getiren sevgili Mehmet Kızıltaş’a ; tüm gün bizimle birlikte olan Karanlıkta Diyalog Genel Müdürü Hakan Elbir’e , tüm süreçte güleryüzü ile her konuda yardımcı olan Seçil Elbir’e, demo çalışmasında bizi yönlendiren Tuğba Hanım’a,sevgili görme engelli rehberimiz Hayati Münüklü’ye ve tüm Karanlıkta Diyalog çalışanlarına bu eşsiz deneyimi yaşamamda rol oynadıkları için çok teşekkür ederim.

Ezgi

 

 

 

 

 

Karanlıkta Dİyalog e(

Check Also

Ezgi’nin Kitaplığı : Dört Anlaşma – Don Miguel Ruiz

Yeni Hayat kitabına Orhan Pamuk “Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti.” diye …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir