Home / Genel / Bir Çocuğun Gözünden Çalışan Anne..

Bir Çocuğun Gözünden Çalışan Anne..

Capture

Bugün anneler günü..

Çalışan anneler ve yaşadıkları sıkıntıları yazmayı planlamıştım ama sonra aklıma geldi çalışan anneler ile ilgili internette o kadar çok bilgi bulabilirsiniz ki.Uzman görüşleri, annelerin yaşadıkları vb. Hepsi içerik bakımından hemen hemen birbirinin aynısı.Oysa ben size bambaşka bir bakış açısı sunmak istiyorum.
Geleceğin anne adayı ve annesi çalışan bir çocuk gözünden çalışan anne nedir anlatmak istiyorum size.
Kendimi bilmeye ve etrafındakilerin farkına varmaya kaç yaşında başlamış olabilirim yaklaşık 5 yaş civarları olabilir. Eski İstanbul mahallelerini düşünün çocukların bilgisayar değil sokakta kanlı canlı oyun oynadıkları, yaşlı teyzelerin evlerin önünde oturdukları, sokaklarda pamuk şeker satıldığı 1980 li yılların sonları.Sokakta oynarken benim ailemin farklı olduğunu anlıyor ama farkın ne olduğunu henüz idrak edemiyordum.Herkesin annesi evdeydi camdan çıkıp çocuklarını yemeğe çağırır “sakın koşma terlersin”,”aman üstüne kirletme”,”Can eve gel oğlum” nidaları çınlanırdı apartmanlar arasında.
Benim anneannem olurdu evde.Sabah uyanınca annemi göremezdim annen çalışmaya,para kazanmaya gitti derlerdi.5 yaşındaki bir çocuk için para kazanmak kaç pamuk şeker alabileceği ile bağlantılı olurdu.Ama bilirdim akşam saat 6 civarları annem en güzel kıyafetleri ile sokağın başından görünürdü.Ben ona doğru koşa koşa giderdim.Onunla beraber sokağın içinden geçerek eve yürürken kendimi çok önemli hissederdim yanımdaki güzel kadın benim annemdi çünkü.Diğer anneler gibi değildi.Onun sabah gidip akşam döndüğü bir işi vardı.Annem önemli biriydi para kazanıyordu.
Biraz daha büyüdüğümde annemin  iş yerine gitmeye başladım.Annem bir devlet dairesinde orta kademe yönetici idi.Altında çalıştığı kişiler gün boyu ben ne istesem yapmak üzere hazır beklerdi.Hafızamda o zamanki daktilolar kalmış.Tık tık onlarla yazı yazdığımı anımsıyorum.Devlet dairelerine ait o eski kağıt kokusunu hissedebiliyorum şu an bu satırları yazarken.Çay ocağından portakallı  oralet en sevdiğimdi.Şimdi idrak ediyorum ki çevremde pervane olan çalışanların yöneticisiydi annem mutlaka beni mutlu etmeleri gerektiğini düşünmüş olmalılar.
Hep iyi yanları yoktu tabi ki annenin çalışmasının.Mesela okulun özel günlerinde bazen izin alamıyordu.Okuma bayramında,yerli malı haftası,karne günlerinde çoğu çocuğun annesi yanında olurken benim ya anneannem gelirdi ya da  kimsem gelmemiş olurdu .O zamanlar hissettiğim çocuk burukluğu içimde büyük yer etmiştir.Ama geldiği zamanlarda yine gurur duyardım çalışıyor olmasından.
Annem ben liseye başladığımda emekli oldu.Yani tam ergenlik döneminin o en çatışmalı sıcak savaşlarının yaşandığı yaşta.Her anne kız gibi bizde çatıştık,savaştık,isyan ettik.Üniversiteye başladığımda daha yakın yeri geldi iki arkadaş olduk.İş hayatına başladığımda artık benim önceliklerim değişmişti. Yapılacak işler,gidilecek yerler,buluşulacak arkadaşlar vardı mesai saatleri dışında.
 Bu yazı aracılığı ile tüm annelerin özellikle çalışan annelerin anneler günü kutlu olsun :)
Ezgi
Yazar Notu : Resimdeki annem kucağındaki 1 günlük ben :)

Check Also

0a7299c

Yeni Normal : VUCA Dünyası’na Hoşgeldiniz

VUCA ifadesi ile ilk kez sanırım birkaç sene önce Peryön kongrelerinden birinde tanışmıştım.  VUCA , …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir